AAK

Amsterdamse Akkommodatie Kommissie

Het was al eerder aangegeven en met ingang van het nieuwe seizoen (2017/2018) ook echt een feit, de AAK is gestopt. De wijzigingen en afspraken met de gemeente Amsterdam zijn doorgesproken en voor zover wij hebben gemerkt lijkt het allemaal goed doorgekomen en dus .................. over en sluiten !
Toch nog niet helemaal want de woensdag sportcentrum de Pijp is nog een gedeelde avond met 4 verenigingen en daar gaat de afspraak niet helemaal op. Badmintonvereniging SGA heeft de verantwoordelijkheid voor de coördinatie genomen en werkzaamheden (overeenkomst, nota's en maandelijkse betalingen aan de gemeente Amsterdam) worden in dit overgangsjaar nog even voortgezet onder de naam coördinatie SGA woensdag sportcentrum de Pijp II.

Tevreden? Deels - het besluit te stoppen als het organisatorisch geregeld zou zijn met de gemeente Amsterdam lag voor de hand maar er is toch enige twijfel bij het gegeven of deze onwikkeling goed is. Gevoelsmatig komen de sportbonden (toch het thuisfront en de basis voor de aangesloten sportverenigingen) verder op afstand te staan. Akkoord, er zijn indertijd harde afspraken gemaakt over de gebruiksuren voor de georganiseerde sport en daar wordt op voorhand nog steeds rekening mee gehouden, maar ik heb het gevoel dat de afstand van de gemeente tot de sportbonden en haar vertegenwoordigers steeds groter is geworden. Ook de Amsterdamse Sportraad - van oorsprong een raad samengesteld uit vertegenwoordigers van alle sportbonden met takken in Amsterdam - is niet meer. Een selectief gezeldschap dat dat zich zeker inzet voor de sport maar benaderbaar voor de basis van de sportbonden ? De steun voor de basis als dat noodzakelijk is ?
Er gebeurd best het e.e.a.in Amsterdam, kwalitatieve verbetering van sportaccommodaties, grootse plannen maar of dat nu ook direct de juiste plannen zijn voor de basis ? Of er nu ook direct geluisterd wordt naar de basis en deze echt betrokken is bij de plannen ? Voorbeelden te over waar dat dus kennelijk niet (is) gebeurd. 
De ontwikkelingen binnen de sport en sportbonden zijn helaas niet altijd positief te noemen. Veel sporters (en/of zij die willen bewegen) willen kennelijk niet meer dat strakke keurslijf van vaste tijden, avonden en indelingen. Willen kennelijk een wat vrijere manier van sporten, komen en gaan. En die ontwikkeling geeft de verschuiving die de laatste jaren is ingezet. De gang naar sportscholen en (veel) minder naar de reguliere sportverenigingen. Een negatieve ontwikkeling die zich ook direct laat vertalen naar de ledentallen van de sportbonden.
Maar hoe dan ook - de negatieve spiraal, de ups en downs, de golfbeweging waar elke sport en sportvereniging wel eens mee te maken krijgt mag en kun je niet altijd toewijzen aan externe ontwikkelingen. Dus niet alleen kijken naar de externe factoren maar ook naar de eigen organisatie. Wellicht oude (misschien zelfs wat verouderde) gedachten en ideeën los laten. Niet te veel kijken en stilstaan bij hoe het was (daar mag je op teren maar het komt nooit meer terug) maar meer inspelen op de huidige wensen en vooral mogelijkheden. En dat kan alleen maar als we er in blijven geloven en echt bereid zijn om met extra elan, inzet en optimisme weer te gaan bouwen.
                                                                    september 2017           Jan van Tiel